Waarom klungelen een belangrijke activiteit is.


Soms lijkt de tunnel richting ons doel eindeloos lang en is de verleiding groot om er de bijl bij neer te gooien. We willen financieel onafhankelijk zijn, een succesvolle eigen zaak, een betere job, een huis kopen of een diploma behalen. Dergelijke zagen vergen tijd, geduld en veel moeite.


Toen ik in oktober 2020 FINSI opstartte leek de tunnel ook oneindig lang. De puzzel lijkt, tot op vandaag, nog steeds niet op het geheel die ik voor ogen heb. Daarnaast krijgen we aan de start vaak de grootste uitdagingen voorgeschoteld, met nog wat extra vertraging als gevolg.


Hoe langer je bezig bent, hoe gemakkelijker het is gefocust te blijven op het eindresultaat. Uiteindelijk zal de puzzel vorm krijgen en voor je het weet grijp je naar een nieuwe puzzel met meer stukjes.

Klungelen als dagelijkse routine.


Het vergt wat moed om jezelf in de haaienzee van het ondernemerschap te werpen, maar ik besloot het oncomfortabele gevoel te omarmen. Misschien twijfel je zelf al lang om de sprong te wagen, en waarschijnlijk ben je er meer dan klaar voor.


Ik deel graag een glimps van mijn klungelige opstart met jou:


  • Een zaak starten als introvert. Netwerken en pitchen. Meh.

  • Sociale media. Klungelen met reels, adverteren, posten en ondertussen de kalmte bewaren. Ik heb alvast één tip voor jou: zoek jezelf een maatje. Samen Mark Zuckerberg verwensen helpt echt.

  • Dertig websites ontwikkelen vooraleer ik mijn concept lanceerde. Een beetje zoals je pennenzak sorteren tijdens het studeren.

  • 50% van de tijd weerstaan aan de drang om er de brui aan te geven.

En dan… de verlossing.


Tot slot: de verlossingsfase.

Het moment van de verlichting. Het geklungel gaat over. We worden vertrouwd met het gevoel van oncomfortabel zijn. Onze mede-ondernemers kunnen het bevestigen. Het geklungel is tijdelijk. Klungelen is een deel van vooruitgaan in het leven. Als je overal door zwemt als een vis, dan probeer je vermoedelijk te weinig nieuwe dingen. En stilstaan is achteruitgaan.


Dus: lekker blijven klungelen zou ik zeggen. Het is confronterend. Alsof je in een zwembad springt, wetende dat je misschien niet kunt zwemmen. En iedereen kijkt. Maar wij zijn de springers, en daar mogen we trots op zijn.



X.

Finsi